- پست صفر - شوقِ زخمِ دگر به جان دارد دلِ مجروحِ نیمبسملِ من... احساس میکنم اگه یه سرفه کنم، گرد و خاکه که از گلوم میریزه بیرون. یه جوری که انگار همه جا تاریک باشه و فقط اون گرد و خاکِ برخاسته از گلوی من دیده شه. [ بعد از اینکه این جمله رو تایپ

داشتم فکر میکردم که چقدر از این قضیه تقصیر خودم بوده؟ فکر کنم خیلی. اینکه میگم خیلی، یعنی واقعاً خیلی. آره! واقعیت ماجرا این بود که من فکر میکردم با آدمی صحبت میکنم که درگیر رابطهست و طبعاً از اشاره کردن به بعضی چیزها یا راحتتر حرفزدنها فروگذ

دو.شنبه ۶ آبان ۱۳۹۶ • 21:9 پیرو پست قبل، این هم اضافه میکنم که وبلاگ نشون نمیده کی کی رو فالو میکنه ( که از این طریق کسایی که نمیخوام بتونن پیدام کنن) و این هم نشون نمیده که کی کجا کامنت گذاشته و لایک کرده و... خلاصه خوش میگذره. جلوی فضولیهای زیادی(ی نکره است.) رو میگیره. + چون شب از نیمه گذشته بود،...

به دنبالِ آدرس مناسب بودم، ریاضیات نجاتم داد؛به دنبالِ شرح بودم، ادبیات.به دنبال عنوان بودم، ادبیات.به دنبال مطلب بودم، ادبیات...Qc یعنی گنگ.

دستشویی همیشه مناسبترین مکان برای تصمیمگیری و غور در اتفاقات و حوادث زندگی ئه. حالا میخواین باور کنین میخواین نه. توی دستشویی بودم و خیلی یهویی جوابم رو فهمیدم. فهمیدم اگه بهم بگه چی بهش میگم. فرق زیادی بین اینکه دلم نمیخواست بهم بگه با جو

پنج.دوشنبه ۸ آبان ۱۳۹۶ • 0:1 حقیقتاً که دلم میخواد روزی هزارها پست بذارم در تعریف و تمجید از وبلاگ. هربار میآم توش حس میکنم از یه سفر طولانی برگشتم خونه و خودم و پرت کردم روی تخت. به قول باباشاه تو قهوهی تلخ : هیچجا کاخ خود آدم نمیشه!:)) من هم میگم، هیچجا وبلاگ خود آدم نمیشه. حن. •

هفت.دوشنبه ۸ آبان ۱۳۹۶ • 1:14 من تا حالا به این قسمت مسخرهی قضیه دقت نکرده بودم! آخه اصلاً تو این یه سال میخواست چیکار کنه؟=)) یعنی مثلاً من هرروز پاشم برم دانشگاه ببینمش؟ بچه پررو. :)))) حن. •

به دنبالِ آدرس مناسب بودم، ریاضیات نجاتم داد؛به دنبالِ شرح بودم، ادبیات.به دنبال عنوان بودم، ادبیات.به دنبال مطلب بودم، ادبیات...Qc یعنی گنگ.